„Czytanie to najlepszy sposób uczenia się. Czytanie najlepszą nauką”.

Aleksander Puszkin

 

 Tym razem bazą do pracy z dziećmi był tekst Natalii Gruszki „Nie każdy musi być duszą towarzystwa”, opowiadający o balu karnawałowym i konkursie na najlepsze przebranie, a także o tym, że nawet ktoś „nijaki” może okazać się bardzo interesujący. Głównym bohaterem opowiadania jest Piotrek, chłopiec – nieśmiały, spokojny, małomówny, rzadko zabierający głos i nielubiany przez kolegów. Jako, że rówieśnicy nie dostrzegają jego obecności i rzadko angażują w działalność klasową, a Piotrek jest typem dziecka, który niespecjalnie tego potrzebuje to dla reszty klasy jest „niewidoczny”. Chłopiec stoi z boku, nikomu nie rzucając się w oczy. Dopiero bal karnawały staje się momentem przełomowym, tak dla Piotrka jak i całej klasy. Okazuje się bowiem, że chłopiec nie jest taki „nijaki” jak oceniają go inni, ale i on ma hobby – jest świetnym konstruktorem majsterkowiczem. Uczniowie przekonują się o tym widząc własnoręcznie wykonane przez chłopca przebranie – strój pająka, który we wszystkich wzbudza ogromny podziw. Pierwszy raz, Piotrek skupia uwagę innych – dostrzeżono w nim integralną część zespołu klasowego, a dotąd skrywane zdolności doceniono. Oczywiście, nie każdy musi być duszą towarzystwa, ale można uznać, że nieśmiałość skutecznie utrudnia młodemu człowiekowi czerpanie z życia pełnymi garściami. Wspólnie uznaliśmy, że od tego dnia Piotrkowi znacznie łatwiej przyjdzie nawiązywania relacji z innymi i nie ominie go już żadne wydarzenie klasowe. Niewątpliwie w grupie jest raźniej, bo razem można uczynić bardzo wiele a każdemu w życiu potrzebni są przyjaciele. Tak więc starajmy się w drugim człowieku znaleźć coś pozytywnego i nigdy nikogo nie osądzać „z góry”.

 

Joanna Kwiecińska

Szymon Nowicki

Małgorzata Olejniczak

Anna Słonka-Moskwa