Podjęliśmy się wprowadzenia dziennika elektronicznego UONET  PLUS firmy Vulcan w r. szk.2014/15. Przed rozpoczęciem bieżącego roku szkolnego przygotowywaliśmy sprzęt i szkoliliśmy się, korzystając z fachowej pomocy konsultanta Vulcana i nauczycielki informatyki - administratorki dziennika. Szkolenie wdrożeniowe wywołało sporo entuzjazmu, ale też i obaw części grona. Aby rozwiać wątpliwości, spotykaliśmy się w zespołach zadaniowych i przedmiotowych i dzieliliśmy się swoją wiedzą i doświadczeniami. Ustaliliśmy też zakres pracy, zasady i obowiązki wynikające z korzystania z tego narzędzia. Przez pierwsze półrocze równolegle prowadziliśmy dziennik papierowy. Początkowo planowaliśmy, że jeśli e-dziennik będzie narzędziem trudnym do oswojenia, dokumentację tradycyjną będziemy prowadzili cały rok szkolny, jednakże nawet najbardziej początkowo sceptyczni nauczyciele wdrożyli się w używanie nowego narzędzia tak sprawnie, że nie było to konieczne. Przekazanie dostępu do e-dziennika rodzicom odbyło się w listopadzie (kl. 4-6) i w styczniu (kl. 1-3). Tym spośród rodziców i opiekunów, którzy mają problem z korzystaniem z Internetu lub komputera, zapewniliśmy pomoc i specjalne przeszkolenie.

E-dziennik to bardzo przydatne narzędzie. Bardzo mnie cieszy, że udało się do niego przekonać tych nieufnych i tak szybko pozbyli się swoich lęków. Nawet ci, którzy byli początkowo największymi sceptykami, z zaciekawieniem odkrywali wciąż nowe funkcje e-dziennika. Ponadto rodzice także chętnie korzystają z tego narzędzia. Usprawnia ono bardzo komunikację i ożywia życie szkoły-wiele informacji dociera do adresatów znacznie szybciej, zwłaszcza, że dziennik posiada również moduł komunikowania się wszystkich użytkowników.

Na bieżąco rozwiązujemy problemy, które pojawiają się podczas używania e-dziennika. Na szczęście nauczyciele chętnie dzielą się rozwiązaniami i nie mają obaw przed zadawaniem nurtujących ich pytań.

 Ciągle się uczymy i różne rozwiązywane na bieżąco problemy notujemy, by im zapobiec w przyszłości. Warto wspólnie przedyskutować i ustalić wiele szczegółów, których waga okazuje się dopiero w trakcie pracy. Mieliśmy problem z podziałem uczniów na grupy - ponieważ nie na każdej lekcji  dzielonej grupy są takie same (np. chłopcy/dziewczęta), trzeba wprowadzić jednolite oznaczenia, aby system odpowiednio przypisywał ucznia do grupy. Warto zwrócić uwagę na to, by zaraz na początku ustalić sposób oznaczania i aby każdy wychowawca poprawnie to zrobił-ponieważ uczyliśmy się na swoich błędach, warto zwrócić uwagę na takie techniczne szczegóły, bo rzutuje to zarówno na frekwencję jak i ilość zrealizowanych godzin, które wykazuje system. Przy opisywaniu ocen także warto ujednolicić nazewnictwo, aby rodzice nie mieli problemów z odnalezieniem potrzebnych informacji. Warto także wiedzieć, że przy zmianie organizacji pracy danego dnia wychowawca musi zmienić plan lekcji, bo w przeciwnym razie nieusunięta lekcja będzie się rodzicom ukazywała jako brak. To, co opisuję, to w większości szczegóły techniczne, które jednak mogą utrudniać pracę, zwłaszcza w tak dużej szkole jak nasza.

Myślę, że cele zostały zrealizowane. Rodzice i nauczyciele - jak wynika z przeprowadzonej ankiety-są w znakomitej większości zadowoleni. Pozostaje nam tylko zapytać uczniów - ci z jednej strony cieszą się, że mogą mieć ciągły wgląd w swoje własne oceny i inne ważne informacje, a  z drugiej strony martwią się, że te wszystkie oceny i informacje bardzo szybko docierają do ich rodziców i nie bardzo mogą to ukryć...

Wyniki ankiety wykazały, że większości rodzicom dziennik elektroniczny bardzo ułatwił kontrolę wyników osiągnięć szkolnych  ich dziecka, tylko jednemu z rodziców taka forma nie odpowiada lub nie ułatwiła kontroli.

         Prawie połowa rodziców codziennie lub kilka razy w tygodniu sprawdza wyniki dziecka w dzienniku elektronicznym lub kontaktuje się za pośrednictwem dziennika z wychowawcą lub nauczycielem danego przedmiotu.

         Większość rodziców twierdzi, że dziennik elektroniczny w 100% spełnia ich oczekiwania. Pewna grupa rodziców uważa, że dziennik w połowie spełnia ich oczekiwania, ale rzadko kontaktują się z wychowawcą, nauczycielem przedmiotu lub sprawdzają wyniki swego dziecka.

Wyniki ewaluacji będziemy wdrażać od początku nowego roku: na zespole samokształceniowym przed rozpoczęciem roku ustalimy wszystko, co w tym roku- roku wdrożenia- utrudniało nam pracę. Ponadto zamierzam wprowadzić w życie jeden z postulatów - aby zastępstwa za nieobecnych nauczycieli przygotowywać też w e-dzienniku, a nie jak do tej pory w innym programie. Na pewno uda się to zrobić od września i jeszcze bardziej usprawni naszą pracę. Wzmocniony Internet także...

Większość rodziców jest bardzo zadowolona z wprowadzenia e-dziennika, uczniowie - jak pisałam wyżej - mają ambiwalentne odczucia. Nauczyciele chętnie korzystają z tego narzędzia, które mobilizuje nawet tych, których zmobilizować trudniej niż innych. Z mojego punktu widzenia e-dziennik jest bardzo przydatny - zarówno ze względu na ułatwioną kontrolę jak i możliwość wykonywania różnego rodzaju obliczeń i zestawień. Ważną zaletą jest też możliwość komunikowania się z użytkownikami e-dziennika. Pozostaje mieć nadzieję, że nasze kontakty nie przeniosą się całkowicie do świata wirtualnego.

Elżbieta Nowakowska